LAATSTE NIEUWS   |   CONTACT   |   HOME

Hoofdsponsor

Superpole
Superpole
www.superpole.nl/
Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
www.vmtbv.nl/
DoubleTronics
DoubleTronics
www.doubletronics.nl

Laatste nieuws

10-9-2014 - The Italian-tour 2014

Sander had Erik, Johan en ondergetekende afgelopen winter al warm gemaakt om in de zomer van 2014 een weekje vakantie op te offeren. In deze week zouden we een wat uitgebreidere vorm van de 5-landen tocht gaan rijden. Nederland - Duitsland - Zwitserland - Oostenrijk en Italie. Een aantal van deze landen zouden we meerdere keren aandoen, soms tot vervelens toe.

Sander had een aantal passen-route's aan elkaar geknoopt wat een totale lengte van ca.4000 Km tot gevolg had. Op 3 augustus moest er eerst nog een eifel-tour gemaakt worden en Sander en Erik hadden besloten om deze km's er nog maar even bij te betrekken. Zondagavond om 5 uur kwamen de eifelrijders bij het eindpunt in Maastricht aan. Na een tankbeurt, wat drinken en even bij kletsen werd er afscheid genomen van de deelnemers en werd de Italian-tour gestart richting zuiden.

Na wat omzwervingen bereikten we uiteindelijk de juiste snelweg die ons naar Koblenz moest leiden. Eerst maar eens een tankvulling leeg rijden en dan op zoek gaan naar een overnachtings plaats. Na een eerste bui op de duitse autobahn bereikte we rond half acht Koblenz. Eerst de tanken weer gevuld en daarna op de Garmin een potentiele overnachtings plaats gezocht. Even terug rijden en het oude centrum van Koblenz in om bij de 1e optie te komen. Een oud vervallen hotel was het resultaat en de mensen liepen ook niet over van enthousiasme. We besloten om de route nog maar een stukje te volgen en in een kleiner dorpje het opnieuw te proberen. Het geluk was met ons, "Zum Anker" was een klein dorpshotel, gemoedelijke sfeer, motoren konden in een garagebox overnachten, prima kamers en snitzels en bier waren van topkwaliteit.

Na de dag nog even nabesproken te hebben besloten we het bed op te zoeken voor een verdiende nachtrust. De eerste dag zat er op! Na het ontbijt weer snel de bagage achterop geknoopt, betaald en rond 09.00 uur zaten we weer op de motor. We volgde de route langs de Rijn richting zuiden aan de linker kant. De officiele route liep langs de rechter kant, maar een brug is zo gevonden dachten we. Het werd geen brug maar een veerboot, ter hoogte van Rudesheim gingen we aan boord om van de linker naar de rechter kant van de rijn te varen.

Het was droog, temparatuur goed en af en toe de zon, wat wil je nog meer.  s'Middags passeerden we de "48" in zuidelijke richting, wat een prachtig stukje weg zeg! De kilometers gingen in rap tempo onder de wielen door en na een klein stoplicht incidentje bereikten we begin van de avond de boorden van de Bodensee. In een redelijke grote plaats geinformeerd bij een hotel, maar omdat het hotel dicht aan de bodensee ligt paste de kamerprijs niet in ons budget. Via de garmin wat adresjes afgereden en uiteindelijk belande we in gasthaus "Seeblick". Geen zee te zien maar ala.

Er was ruimte voor ons, de motoren konden onder een afdak staan, dus hup afladen die handel. Na een verkwikkende douche dachten we om half negen op het terras te gaan eten, maar helaas daar was geen ruimte voor ons. Binnen weer een overheerlijke snitzel weggewerkt en Johan had zijn favoriete serveerster ook al gevonden. Na het eten nog wel even op het terras gezeten maar dat was van korte duur, hevig onweer en regen waren de reden dat we weer naar binnen zijn gegaan.

Nadat s' ochtens weer was afgerekend en de bagage weer op de motor was geknoopt vervolgde we rond 9 uur  onze route. Het zou kwa weer de minste dag worden......regen-regen en nog eens regen. Bij de verschillende tank- en koffiestops konden we weer een beetje opdrogen.

Deze dag waren we met de 3e etappe bezig en omdat de omstandigheden zo miserabel waren besloten we om via de snelste weg naar het startpunt van etappe 4 te rijden. Dat betekende wel dat we nog minimaal 150km regen voor de kiezen kregen maar je moet wat. Eind van de middag bereikten we Inzell waar we op de Garmin al een pension hadden opgezocht. Aldaar gekomen bleek deze gesloten te zijn. Weer terug naar het centrum waar we ook een hotel hadden gezien maar deze had ook geen plaats voor ons. Via een belletje en de Garmin reden we naar Hotel Schmels, net buiten Inzell. Ze hadden ruimte, motoren konden in de schuur en de klets natte kleding kon zo de droogkamer in, perfect!

Eerst maar douchen en omkleden, daarna voor de inwendige mens gezorgd. De kok had z'n best gedaan, Snitzels, super-snitzels, super-cola en super-bier smaakten uitstekend. s'Avonds nog even na zitten praten over deze mindere dag wat weer betreft en we hoopten met z'n allen dat het woensdag beter zou worden.

En ja hoor, na een goede nachtrust was het weer ook opgeklaard, onder een heerlijke zonnetje konden de bagage er weer opgeknoopt worden en  vervolgde we de route. Het was een mooie dag, reden al snel Oostenrijk binnen en al snel werden de eerste passen genomen. Over het algemeen mooie wegen, prachtige natuur....heerlijk. Na de gebruikelijke tankstops en de stops voor de inwendige mens bereikten we rond zes uur 's avonds de Staller Sattel op de grens van Italie. 

Dit is een stukje weg die we in 2007 ook al hadden gereden, maar toen van zuid naar noord. Deze keer deden we hem andersom, van noord naar zuid. De weg is 1-richtings verkeer en wordt geregeld door een stoplicht. Van noord naar zuid: Op het hele uur+ een kwartier - dan een kwartier om de weg leeg te krijgen - Van zuid naar noord: op het halve uur+ een kwartier - dan een kwartier om de weg leeg te krijgen. Voordeel is als je de weg passeert geen last hebt van tegenliggers(?) 

Na een klein half uur gewacht te hebben werd het lampje groen en konden we verder. Erik reed voorop, en bij de eerste de beste bocht kwam er een tegenligger de bocht door zetten(?) Even schrikken natuurlijk want daar reken je niet op. Verder geen tegenliggers meer dus gaan met die banaan. Om half acht bereikte we Rasun Anterselva in Italie, waar we hotel "Zum Adler" op zochten. Een mooi maar duur hotel, paste in ieder geval niet in ons budget, maar in doorzoeken hadden we ook geen zin, dus toch maar 2 kamers geboekt. Motoren achter het hotel aan de ketting gelegd, gedoucht en daarna gegeten.

Nou was de prijs het ook wel waard. Het hotel was recent compleet verbouwt en vernieuwt en alles zag er super strak uit. Goede bediening, lekker eten en drinken en zeer mooie en ruime kamers! Weer een mooie dag afgesloten met het nodige bier en toen de bedden maar opgezocht.

Donderdag begon de dag weer mooi, strak blauw luchtje met hier en daar een wolkje. Dus na het ontbijt maar weer snel opgestapt en doorgereden. Onderweg raken we Erik 2x kwijt maar evenveel keren vinden we elkaar toch ook weer terug......en dat met 4 Garmin's (?) Deze dag is het alleen Italie wat de klok slaat, en na veel op en neer gedoe, een puntje van het Garda-meer gerond te hebben belanden we rond half acht s'avonds in Malonno. In de plaatselijke pizzeria cq. hotel hebben ze wel plaats voor ons en de motoren kunnen weer in een garagebox overnachten.....goed geregeld!

De kamers zijn wat ouderwets, maar alle gemakken zijn voorhanden dus niet zeuren. Douchen en dan een echte italiaanse pizza naar binnen werken......heerlijk! 

De dag wordt met een nodig biertje geevalueerd en rond 23.00uur zoeken we het bed op, weer een mooie dag!

Donderdag begint feestelijk, Sander is jarig!! We starten met een oer-italiaans ontbijt ???? en een ontzettend sterk bakkie koffie, ...we zijn wakker. Betalen, bagage op de motor knopen en om 9 uur wordt het 2 minuten sein gegeven. Het wordt een memorabele dag met heel wat beklimmingen. We rijden naar Bormio waar de 1e tankstop plaats vindt.

We verheugen ons nu al, want het zal de Stelvio wel worden, maar helaas ( als je over helaas kan spreken) buigen we niet af naar de Stelvio maar worden we gedirigeerd naar de Foscagno-pas. Ook helemaal niet vervelend hoor, met een lekker zonnetje rijden we een mooie bult op!

Een mooi plekje om de broodnodige foto's te schieten. Maar niet te lang getreuzeld, er staan ons nog zat km's te wachten dus voor de 2e keer deze dag het 2-minuten sein.....gaan met die banaan! Er volgen die ochtend mooie wegen en dito beklimmingen, mensen wat kan het leven toch mooi zijn!

Eind van de ochtend stoppen we bij een recreatie-plas waar wind- en kite surfers aan de gang zijn, We vinden een mooi restaurant waar de verjaardag van Sander met gebak gevierd wordt....lekkerrrrr! Na deze versnapering vervolgen we onze weg en het valt ons op dat Erik met steeds minder voorlamp achter ons aan rijdt. Besparing of electrische problemen???

Het antwoord volgt als we s'middags aan de voet van de Bernadino-pas aankomen. Het lampje van de 92-er blade gaat uit en hij lijkt te zeggen....doe het zelf maar.

Het statement "...moet die oude blade mee.."krijgt gestalte, maar Erik is wel wat gewend. Snel wordt er wat plastic verwijderd en komt het euvel aan het licht.....een losse kabel op de spanningsregelaar kan wel eens de oorzaak van het probleem zijn. Profesorisch wordt het mankement verholpen, plastic weer op z'n plek en aandouwen dat ding..........en ja hoor er zit weer leven in! Mooi, kunnen we eindelijk naar boven rijden. Vorig jaar had ik dit stukje al met de auto gereden en boven op de bult een club-sticker op een bord geplakt. Nu was het de tijd om te kontroleren of ons clubeigendom nog aan de steen gekleeft zat.

Na ontelbare bochten komen we boven, maar nee hoor....geen sticker meer te bekennen. Het vorig jaar volgeplakte bord was helemaal gestript en dus maagdelijk schoon. Door onze voortreffelijke voorbereiding hadden we natuurlijk ook geen sticker bij ons.....dus helaas! Onze weg vervolgen was de beste optie dus op weg naar weer zo'n mooie bult...De Gothardt-pas.

Via een door de romeinen aangelegde kasseien-strook rijden we tegen de avond de bult op. Het weer wordt naarmate we hoger komen wat minder maar dat mag de pret niet drukken, Uiteindelijk bereiken we de top en worden ook daar weer de nodige foto's gemaakt. Na een stukje kasseinen neerwaarts gevolgt te hebben bereiken we weer normaal asfalt en we besluiten een plek te zoeken om te overnachten.

Einddoel die dag wordt Burglen, een klein dorpje net achter de Gothardt-pas. Een overnachtingsplek wordt gevonden in het dorpshotel "Gasthaus Adler". Oud-bollig maar voorzien van al het nodige, dus ala. De snitzels smaken goed en het bier smaakt naar meer........helemaal goed dus! Weltrusten, weer een mooie dag beleeft.

Het is al weer zaterdag, de voorlaatste dag. Vandaag rijden we weer omhoog naar het Zwarte Woud. We starten met een goed ontbijt en na betaalt te hebben vervolgen we onze route. Het wegdek is nog wat vochtig en met nog 1 pas te nemen gaat het het dus met gereduceerd gas. Naarmate we de bergen verder achter ons laten wordt het weer beter, dat is mooi. 

We krijgen toch nog met onvoorzien(?) oponthoud te maken. Als Johan na een tankbeurt zijn achterband inspecteert blijkt deze toch wel de benaming "slik" te mogen krijgen. Er is slecht weer voorspelt dus toch bij de plaatselijke BMW-dealer geinformeerd naar een sportbandje. En ja hoor, ze hebben zoiets wel op voorraad, 3 kwartier en dan kan het geregeld zijn........het statement "....moet die nieuwe blade mee....." krijg ik niet te horen.

... inderdaad, de Zwitsers houden woord, na 3 kwartier ligt er een nieuwe Bridgestone achterop. Hierna begint de discussie over de profielhoogte van het voorste rubber, er moet echt minimaal 1,6mm op zitten maar er wordt maar nauwelijks 1,2mm gemeten! Nog eens een half uur sleutelen levert een nieuwe voorband op....dus doe maar!!!!

Met dank aan de nederlandse dame in de winkel wordt alles snel vakkundig geregeld en na bijna 1,5 uur kunnen we weer rijden. een monteur heeft de banden van Johan al even warm gereden dus we kunnen weer!

s'Middags is het warm en de route verloopt soepel. Rond half zeven bereiken we andermaal de B48 in het Zwarte Woud. Om ook voor de zondag nog wat mooi's te bewaren besluiten we hier een overnachtingsplaats te zoeken.

2 adressen zijn vol of lijken ons te duur, bij het derde hotel worden we door de hotelier geholpen. Hij heeft zelf geen plek, maar hij weet nog wel iemand. Na een half uur bellen komt hij met goed nieuws. In Silz heeft hij kennissen wonen die een pension runnen. Daar kunnen we terecht, slechts 6 km rijden. 

In Silz is het nog even zoeken maar dan hebben we het pension op de bult gevonden, een prachtige bungalow met zwembad en bijgebouw......we zitten toch wel goed hé! Het blijkt dat we goed zitten, we worden hartelijk verwelkomt en na een verkwikkende douch worden we met de auto naar een dorpje verderop gereden om de inwendige mens te verzorgen. Eten is super en het bier uiteraard ook, mooi dat die mensen dit voor ons willen regelen, klasse!

Na het eten worden we weer netjes thuis gebracht, en nuttigen we op het terras nog het meegenomen biertje. ook de zaterdag is ten einde en we zoeken rond 12 uur ons bed op.

Zondag worden we om 8 uur bij het ontbijt verwacht. Alles is door de pensionhoudster goed geregeld en het smaakt ons best. Hierna betalen, bagage op laden.....2 minuten! Rond 9 uur rijden we weer, eerst de B48 uit, wat een mooie weg blijft dat toch! Het zonnetje schijnt en al snel bereiken we Bingen am Rijn.

Tot Koblenz, het eind van de officiele route, rijden we langs de Rijn. Druk verkeer en heel wat wegopbrekingen zijn ons deel. Bij Koblenz gaan we de autobahn op om het laatste stukje naar Venlo te overbruggen. Door de vakantiedrukte op de autobahn besluiten we toch om de laatste 140 Km maar via een alternatieve route binnendoor te rijden, veel relaxter en ook veel mooier. Vlak voor Venlo gooien we tanken voor de zoveelste keer vol. We nemen afscheid van Erik die vanaf dit punt op Oldenzaal af gaat. We overbruggen de laatste 9 Km......jaja de route moet uitgereden worden.....en rond half 4 rijden we Venlo binnen. We zijn weer in Nederland en je raad het al het begint te regenen, welkom thuis!

 

We hebben een prachtige week beleeft, 4000 mooie km's gemaakt en weer het mooiste stukje Europa voor motorrijders mogen bezoeken.  Erik, Sander en Johan, bedankt voor de onvergetelijke rit! Ik heb er nu alweer zijn an!

papparossi

 
<<< Terug
 
Like us on facebook
  • Rad
  • Overkamp
  • Putoline
  • Erik Nibbelink
  • Ten kate
  • Apart Vivaldi
  • Bor Motorparts
  • Motor Oost
  • Ten Kate Racing
  • Gerrit Cnossen
  • Steakhouse Cunera
  • Rens de Jonge Installaties
  • Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
  • Superpole
  • Motor Hotel Amtunnel
  • MLMparts
  • DoubleTronics
  • Ten Kate Webshop