LAATSTE NIEUWS   |   CONTACT   |   HOME

Hoofdsponsor

Superpole
Superpole
www.superpole.nl/
DoubleTronics
DoubleTronics
www.doubletronics.nl
Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
www.vmtbv.nl/

Laatste nieuws

1-6-2009 - Hemelvaartweekend 2009

 
Eén van de eerste actiepunten na het motorseizoen is het regelen van een bestemming/ hotel voor het Hemelvaartweekend van het volgende motorseizoen. De bestemming was dit keer al snel gekozen: het Zwarte Woud! Een erg bekend/ geliefd gebied, wat helaas te ver weg ligt om in een regulier weekendje te bezoeken. En daarom is een Hemelvaartweekend dus ideaal, dan mag je vier dagen motorrijden!
Een betaalbaar hotel vinden dat nog kamers vrij had duurde iets langer, maar ook dat is uiteindelijk gelukt. Hotel Roter Buehl, op de foto’s te mooi om waar te zijn en erg betaalbaar.
In de aanloop van het seizoen kwamen de aanmeldingen ook langzaam binnen. Uiteindelijk hadden zich twaalf leden en één introducé aangemeld.
De Bladerunners zouden de Bladerunners niet zijn als er in dit aantal niet iets zou wijzigen, dus ook dit keer weer een kleine verandering. Helaas is onze kersverse (interim-)voorzitter Roy twee weken voor vertrek met zijn motor hard onderuit gegaan en zat meerijden er voor hem niet in.
Inmiddels wordt er alweer hard gezocht naar een nieuwe motor, dus binnenkort hebben we weer een rijdende voorzitter.
 
Dan werd het eindelijk Hemelvaartdag. Mijn eerste bestemming was Oldenzaal, waar ik Erik zou ophalen. Om drie minuten over zes (toegegeven: een beetje vroeg), kon ik daar op de bel drukken. Was niet nodig, de deur werd al open gedaan door een man in pyjama. Erik had nog eventjes nodig, maar de wachttijd werd veraangenaamd door thee en ontbijtkoek. Het aankleden kon hij zelf wel (zou later in het weekend wel anders zijn…), en om kwart voor zeven gingen we richting Venlo, waar we de rest van de gelukkigen zouden ontmoeten.
 
Na anderhalf uur/ 190 km voornamelijk Autobahn waren we in Venlo (toegegeven: weer een beetje vroeg) en was er nog niemand.
Echter ruim voor de streeftijd van negen uur was iedereen aanwezig. Mijn complimenten voor de stiptheid van de laatste tijd. Zelfs Paul was op tijd en hij had al zijn spullen bij! Je kunt toch merken wat het vaderschap met iemand doet hè?
Daarnaast waren ook Johan, Erwin D, Luïs, Robert (eerste weekend met de club), Frits en Marianne, Tom en Willemijn (dit keer op eigen CBR600) en natuurlijk Michel van de partij.
 
Er stonden eerst een aantal uurtjes Autobahn-blazen op het programma, dus na de nodige sigaretten/koffie en handjes schudden werden de motoren weer gestart. Het was een beetje druk onderweg, maar de groep is slechts één keer uit elkaar gevallen, dus we mogen niet klagen! Rond een uur of twee konden we de (nog altijd droge) snelweg eindelijk verlaten en de B500 opzoeken. Misschien nog wel belangrijker: lunchtijd!
In Baden-baden hebben we van de eerste Duitse lunch kunnen genieten en hierna zijn we in twee groepen verder gaan rijden.
Dit was niet alleen het startpunt voor het echt mooie sturen, maar ook het startsein voor wat voor velen de aller-heftigste regenbui aller tijden zou zijn. Ongeveer twee meter zicht rondom en centimeters water op het wegdek. Het duurde even voordat ik een goede plek zag om te stoppen en te schuilen, dus ik denk dat ze het daar nog steeds hebben over die gekke Nederlanders die als enige nog rondreden. Maar hevige buien duren nooit lang, dus na een kwartiertje konden we koud en nat weer op de motor stappen voor de laatste etappe. Verderop was de weg alweer redelijk droog en kon er nog even fijn gestuurd worden. Het hotel was makkelijk te vinden (niet helemaal als op de foto’s..), en de warme douche nog veel makkelijker! Echt alles was nat, je wilt het niet weten!
Na het eerste biertje en het uitzoeken van de meest droge kleren kwam iedereen weer een beetje tot leven. Het bleek een prima hotel te zijn dat voor de rest was afgehuurd door een grote groep (voornamelijk) Ducati rijders. Een hotel vol met motorrijders dus, altijd goed.
De motoren konden verderop in een grote schuur geparkeerd worden, ook geregeld dus!
 
De volgende ochtend zag het er redelijk goed uit wat het weer betreft. Erwin had een mooie route meegenomen die we zouden gaan rijden. De motor van Luïs had echter een klein probleempje: lekke voorvorkkering. De vorige avond was er al een motorzaak opgezocht, dus na de nodige telefoontjes kon hij daar terecht. Tom en Willemijn zouden met hem meegaan.
Marianne en Frits wilden liever op eigen gelegenheid gaan rijden, en de rest van de groep kon ook eindelijk vertrekken.
We hebben die dag super kunnen rijden, ongeveer 400km aan bochten: geweldig! Tegen een uur of zes waren we weer terug. Ook Luïs had zijn motor weer pico-bello in orde, en de rest was ook heelhuids weer teruggekomen.
Erik liep wat kreupel, wat later een verrekte/beknelde spier zou blijken te zijn. Dit moet op de heenweg al zijn gebeurt, maar hij heeft er het hele weekend nog plezier van gehad. Het op/afstappen zag er wat pijnlijk uit, maar het rijden ging nog prima (zij hij). En ook met het aan/ uittrekken van het motorpak was af en toe wat assistentie nodig.
 
Die avond stond er een bbq op het programma: lekker! Een kleine smet op de avond was het nieuws dat één van de Ducati rijders die dag dodelijk was verongelukt. Zij waren dan ook een stuk stiller dan de avond/ nacht daarvoor. En wij waren weer eens gewaarschuwd voor de risico’s.
 
De zaterdag moest de topdag worden wat het weer betreft. En dat is gelukt! Zo nat als het T-shirt was op donderdag, zo nat was het nu weer: van het zweet wel te verstaan.
Deze dag hebben we een route gereden die Michel die avond daarvoor had uitgezet (op de kaart). De groep werd in tweeën gedeeld. Eén groep achter Michel aan, en de tweede groep met Luïs als voorrijder (voor het eerst!). En die B500 ziet er bij zonlicht stukken aangenamer uit! Sommige stukken moesten zelfs nog een keer gereden worden om het helemaal zeker te weten. Wederom super gereden (houdt het dan nooit op????), en alles en iedereen is weer compleet bij het hotel aangekomen.
Erik en Michel wilden nu eindelijk het zwembad eens gaan uitproberen. (weet niet of daar foto’s van zijn). Erik kreupel en Michel net zo lang als het zwembad zelf, maar gezwommen hebben ze!
Die avond was het al een stuk rustiger in het hotel, omdat een groot deel van de andere groep naar huis was gegaan. Voor ons was het er echter niet minder gezellig om! Jammer genoeg alweer de laatste avond.
 
Op zondagochtend hebben we na het ontbijt direct afscheid genomen van Erwin, hij wilde om één uur weer thuis zijn, dus ging op eigen gelegenheid naar huis.
De rest is in min of meer één groep naar de B500 gereden. Er moest toch nog een keer gecontroleerd worden hoe die eruitzag. Ook dit keer weer droog, en dat is toch net wat lekkerder.
Aan het einde van de 500 hebben we voor het laatst dit weekend gezamenlijk een kop koffie gedronken en is de groep weer in tweeën opgedeeld. De ene groep zocht zo snel mogelijk de snelweg op, de rest (Michel, Erik, Johan, Robert en ikzelf) wilde nog heeeeeel eventjes een stukje binnendoor sturen. Dit werden uiteindelijk 300km (hele mooie). Af en toe stoppen voor een Bratwürst, koffie of ijsje.
Op een gegeven moment stond er ergens een kleine file (op een binnendoorweg?!). Hollanders als we zijn werd er helemaal naar voren gereden (oh, ik dacht dat jullie allemaal bij elkaar hoorden?). Daar bleek helaas weer een motorrijder te zijn afgevoerd met de trauma helikopter. Het was inderdaad een erg mooie (maar dus ook gevaarlijke) weg!
Gelukkig duurde dit oponthoud niet heel lang en konden we vlot door (we stonden nu tenslotte toch vooraan).
 
Uiteindelijk moesten ook wij aan de snelweg geloven, gas erop en zo vlot mogelijk weer naar Nederland. Bij de eerste tankstop hebben Erik en ik de rest een hand gegeven en hartelijk bedankt voor de gezelligheid. Wij gingen naar boven, terwijl de rest richting Venlo reed.
 
Ook Oldenzaal lag nog waar we het hadden achtergelaten. Daar heb ik Erik voor de laatste keer uit zijn pak gehesen. Nog even een bord chinees gegeten om daarna aan de laatste etappe naar Deventer te beginnen. Met een zere kont van het zitten en een moe maar erg blij gevoel kon ik mijn bed weer opzoeken.
Met net zoveel motoren weer thuisgekomen als dat we vertrokken waren, geen boetes of boze gezichten en geen klachten? We moeten oppassen dat we geen te voorbeeldige club worden.
 
Welterusten en tot de volgende keer!
 
 
 
 

 
<<< Terug
 
Like us on facebook
  • Motor Hotel Amtunnel
  • Erik Nibbelink
  • Ten Kate Webshop
  • Putoline
  • Bor Motorparts
  • Steakhouse Cunera
  • Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
  • Ten Kate Racing
  • Rens de Jonge Installaties
  • Gerrit Cnossen
  • Ten kate
  • Overkamp
  • Rad
  • MLMparts
  • Motor Oost
  • Superpole
  • Apart Vivaldi
  • DoubleTronics