LAATSTE NIEUWS   |   CONTACT   |   HOME

Hoofdsponsor

DoubleTronics
DoubleTronics
www.doubletronics.nl
Superpole
Superpole
www.superpole.nl/
Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
www.vmtbv.nl/

Laatste nieuws

22-10-2005 - Bladerunners bezoeken Moto-GP Istanbul Turkije 2005
Bladerunners bezoeken Moto-GP Istanbul Turkije 2005
 
In het voorjaar van 2005 doet Blade-maatje Ernie via het internet mee met een prijsvraag,die georganiseerd is door Arie Molenaar Motors. Als member moet je voor het GP-seizoen van start gaat, de eindklassering per wedstrijd per rijder van het Arie Molenaar racing-team opgeven, in dit geval dus de eindklasseringen van Raymond Schouten (125cc) en Jakub Smrz (250cc).
Aangezien Raymond Schouten vroegtijdig het Molenaar-team had verlaten, telde het totaal van de toen verreden wedstrijden als eindtotaal.
Het puntentotaal dat Ernie op had gegeven bleek het dichtst de werkelijkheid te benaderen, wat  uiteindelijk resulteerde in het behalen van de hoofdprijs.
Na een stukje motorrijden op een avond wordt Ernie bij mij thuis door z’n vrouw opgebeld met de melding dat de geluksvogel een weekendje Istanbul had gewonnen. Hij vertrouwde het toch niet helemaal.
Bij zijn buurman controleerde Ernie voor de zekerheid in een oude Moto73 of er daadwerkelijk in Turkije geracet zou worden. 
De volgende ochtend, nog steeds wantrouwig, toch maar bij Arie Molenaar geïnformeerd.
En ja hoor, het was echt waar. Geen weekendje shoppen in Istanbul waar z’n vrouw op rekende, maar een bezoek als VIP bij de Moto-GP van Turkije voor 2 personen was een feit.
 
MEMBERHOOFDPRIJS
 
Het weekend voor 2 personen naar de Grand-Prix van Istanbul
 
 
Is gewonnen door:
Erwin Broekhuysen uit Culemborg
 
Het was echt niet te geloven. Vliegreis, hotel, paddock-kaarten en speciale gast bij het Arie Molenaar Racing-Team, per saldo alles er op en eraan!!
De vrouw van Ernie zag het niet zitten om twee dagen op een circuit door te brengen, dus werd ondergetekende gevraagd om mee te gaan. Nou, ik had het weekend van 23 oktober toch niets te doen, dus waarom niet? 
22 oktober, 05.45uur, het feest gaat beginnen. Clubshirts, stiften, fototoestel en overige hoognodige zaken in de koffer gepakt. Ernie ophalen en dan richting Eindhoven.
Vanaf het plaatselijke vliegveld zouden we om 08.45uur met Corendon-air naar Istanbul vliegen. Kwart voor zeven checkten we in, en na de nodige bakjes koffie vertrokken we rond negen uur naar Turkije. 
 
 
We waren niet de enigste in het vliegtuig die op weg waren naar de Moto-GP. De eigenaar van Solo-Moto was samen met z’n rechterhand ook van plan om de races te gaan bekijken. Onderweg natuurlijk gezamenlijk over motoren en in het bijzonder de Moto-GP gediscussieerd.
De drie uur durende vlucht was snel voorbij, en voor we het in de gaten hadden, vlogen we over “Istanbul-Park” het circuit van Istanbul, dat dicht bij het vliegveld gelegen is.
 
 
Na een veilige landing, visum halen en douane-kontrole ontmoeten we Wilma met vriendin Hannie in de aankomsthal. Wilma, werkzaam bij Arie Molenaar Motoren, had het hele gebeuren op poten gezet, en was onze steun en toeverlaat in deze twee moeilijke dagen.
Eerst naar het hotel, of meteen naar het circuit was één van haar eerste vragen aan ons.
Het duurde nog een half uur voor de Moto-GP zou gaan trainen, dus het antwoord was niet moeilijk; meteen naar het circuit!! Na een taxi-rit van ca. 15 minuten staan we op het circuit van Istanbul, heel vervelend allemaal, zeker met een strak blauwe lucht en een tempratuur van 20 graden.
 
 
“Istanbul-Park” is een super modern circuit, dat zagen we al tijdens de wandeling naar de paddock, alles gloedje nieuw en zeer goed doordacht. Op de paddock zochten we de box van het Arie Molenaar Racing-Team op. Bij binnenkomst werden we voorgesteld en werd er in het kort verteld wat er zich in de box allemaal afspeelde. We hadden hier eigenlijk maar weinig interesse in, aangezien we de eerste Moto-GP kanonnen voorbij hoorde komen voor hun training. Dat moesten we zien. Buiten gekomen zochten we een mooi plekje bij de pitsmuur op voor het broodnodige fotomateriaal. 
 
 
 
Werkelijk een fenomenaal uitzicht op de baan en de voorbij razende coureurs, maar helaas, met onze pas mochten we ons niet op de pitsstraat vertonen, en werden al snel weer de box in gestuurd. Vanuit de box de training verder bekeken en daarna snel naar het binnen-terrein van de paddock om de felbegeerde handtekeningen te scoren. We namen ter hoogte van de  Yamaha-Gauloises en Honda-Movistar boxen onze plaats in, en daarna was het wachten tot de coureurs naar buiten kwamen.
Om de kleedkamers te bereiken moesten de “super helden”en de “mindere goden” ons wel passeren, dus het kon niet mis gaan. Als één van de eerste kwam Alex Barros naar buiten, een beetje nors kijkend en niet helemaal lekker lopend. Des al niet te min was hij niet te beroerd om de eerste handtekening op m’n shirt te zetten en even voor een foto te poseren. Echt klasse !!! 
 
 
Hierna volgden Edwards, Pedrosa, Ruben Xaus en Nicky Hayden. De laatste ging ook op de foto en z’n handtekening werd ook op het shirt geplaatst. Hetzelfde deed Tamada, zodat er na een kwartier al drie “Honda-tekeningen” op onze ruggen stonden. Deze categorie coureurs nemen de tijd voor de toeschouwers en doen nog aan “klanten-binding”.
Dat kun je niet zeggen van Honda-rijders Gibernau en Biaggi !!
Met een blik op onweer en niet reagerend op onze vragen om een handtekening cq. foto, liepen ze de wachtende mensen snel voorbij en verdwenen naar de kleedkamers.
 
 
Het drukst was het uiteraard voor de “Rossi-box”. Om daar een handtekening te scoren moest je van goede huize komen. Uiteindelijk dus ook niet gelukt,  maar wel de “doctor” op de gevoelige plaat vast gelegd. 
 
 
Ook Marco Melandri was wel bereid om voor de camera te poseren. Het viel me toen pas op wat een iel ventje het eigenlijk is: twee turven hoog maar wel even de tweede tijd trainen en uiteindelijk op zondag de wedstrijd winnen, klasse!!
 
 
Als Bladerunner, mochten we Chris Vermeulen natuurlijk niet overslaan.
Als nummer 2 van de WSBK en tijdelijk lid van het Camel-Honda team was hij ook niet te beroerd om even op de foto te gaan en een handtekening met rijders-nummer op het club-shirt te plaatsen.
 
 
 
Nadat alle motor-sterren zo’n beetje naar de kleedkamers waren vertrokken besloten wij nog even een kijkje op het dakterras te nemen. Hiervoor was onze kaart wel geldig, en het bleek dat we vanaf deze plek een schitterend uitzicht op de start-grid hadden. 
 
 
"Circuit-zijde" 
 
 
"Paddock-zijde"
 
Er volgde na de MotoGP-training een race á la superstock. We besloten via een tunnel onder het circuit door te lopen naar het terrein voor de hoofdtribune. Hier waren een aantal stands ingericht en je kon er eten cq. drinken kopen. Op zich heel gezellig opgezet, maar hier zag je ook weer dat de motorsport in Turkije pas in de kinderschoenen staat. Voor een trainingsdag was er maar heel weinig belangstelling, en het gebeuren er om heen was ook minimaal opgezet.
Afijn, eerst maar een broodje hamburger en een pilsje tot ons genomen, en daarna wat Rossi-shirts voor de kids aangeschaft. 
 
 
Na wat rondgekeken te hebben besloten we rond vijf uur de dames op te gaan zoeken. Weer onder het circuit door, terug naar de paddock welke al voor het grootste gedeelte uitgestorven was.
De GP van Turkije was aangemerkt als “overzeese GP” waardoor er geen team-vrachtwagens met bijbehorende hospitalities op de paddock stonden. Hierdoor ontbrak er een stuk gezelligheid, en de coureurs verdwenen al snel naar het hotel waar ze ondergebracht waren.
Bij de pitbox van het Molenaar Racing-Team de dames weer opgepikt en we gingen op zoek naar een taxi. Met een servicebus werden we bij de hoofdingang afgezet waar er voldoende taxi’s klaar stonden.
Het “Princess” hotel bevond zich in de wijk “Taksim” in Istanbul, volgens de dames. Nou moet je weten dat er drie “Princess” hotels in Istanbul zijn, maar de dames waren zo overtuigd van de genoemde wijk, dat de koers in die richting werd ingeslagen.
De afstand van het circuit naar Istanbul is ca. zestig kilometer. Na een rit van ongeveer een uur bereikte we het genoemde hotel in de genoemde wijk. De dames keken zeer verbaasd, want dit was niet het hotel dat geboekt was. Na veel vijven en zessen, bleek dat we naar het “Princess” hotel in de wijk “Maslak” moesten. De taxichauffeur informeerde bij de plaatselijke bevolking naar de snelste route en daar gingen we weer.
De rit dwars door Istanbul, waarbij op alle manieren het overig verkeer werd ingehaald was weer een belevenis op zich. Galatasaray bleek die avond te voetballen, dat bleek toen we het betreffende stadion passeerde, wat een volk was er op de been!! Uiteindelijk arriveerde we na een rit van twee uur bij het tweede “Princess”hotel, en gelukkig, dit bleek de juiste te zijn. Koffers uit de achterbak gehaald, controle gepasseerd en ingecheckt.
Een hotel met vijf sterren, een schitterende entree, mooie restaurants en een mooie tweepersoons kamer. Ach het is behelpen, maar je moet er wat voor over hebben als je de GP wilt bezoeken!!
 
 
 
Op 15 hoog de koffers op de kamer gebracht, en de inhoud van de minibar getest. Heerlijk zo’n koud biertje na een inspannende dag.
Na ons wat te hebben opgefrist en het thuisfront op de hoogte van onze belevenissen was gebracht, werden we rond half acht door Wilma gebeld. Om acht uur zouden we met het hele team in het “Sport-restaurant” gaan eten. Met een man of veertien genoten we van de Turkse culinaire keuken, waarbij ook het nodige vocht genuttigd werd. Een beetje luidruchtig was het wel in het restaurant; ca. 25 turkse voetballiefhebbers zaten de wedstrijd van Galatasaray op een groot scherm te volgen, waarbij het nodige commentaar werd gegeven. 
Na gezellige nagetafeld te hebben en een hoop motor-verhalen aangehoord te hebben besloten we rond half twaalf het bed op te zoeken. Per saldo een prachtige eerste dag meegemaakt, veel indrukken opgedaan dus tevreden onder de dekens gekropen. 
Zondagmorgen, zeven uur, de wekker loopt af.
Afgesproken was dat we om half acht zouden ontbijten zodat we rond kwart over acht naar het circuit konden vertrekken. Na een heerlijk ontbijt-buffet vertrokken we rond kwart over acht met een taxi richting het circuit. Via een vrij rustige rit over de snelweg, waarbij wel meer motoren dan op zaterdag te zien waren, bereikten we rond negen uur de hoofdingang van het circuit. Er reden geen servicebusjes, dus de laatste kilometer zouden we moeten gaan lopen. Daar hadden we dus geen zin in. Het eerste de beste voorbij komende voertuig aangehouden en in ons beste turks-engels gevraagd of we mee konden rijden.  
 
 
“Vrouwen voorin”                                              
 
 
 “Mannen achterin”
 
Geen probleem volgens de beste man, maar aangezien hij met een bestelbusje reed, gingen de vrouwen voorin en moesten de mannen maar achterin. In de laadbak, die werkelijk geheel bezaaid lag met gereedschappen en jerry-cans benzine cq. olie was het niet echt een comfortabele rit. Niet zeuren, we hoefde immers niet te lopen. 
Na een rit van ca. tien minuten rond het gehele circuit, werden we pal voor de hoofdtribune afgezet. Snel zetten we koers richting de paddock, aangezien de warm-up van de 125cc- klasse al was begonnen, we wilden natuurlijk niets missen. Bij de pitbox van het Molenaar Racing-Team was het een drukte van belang en de 250cc- fiets van Jakub Smrz stond al warm te draaien.  
 
 
Na wat rondgekeken te hebben besloten we naar het dakterras te gaan om de warm-up van de MotoGP  te aanschouwen. Na een half uur warm-up had Gibernau de snelste ronde gedraaid met in z’n kielzog Rossi, dat beloofde dus wat voor de race. Nadat de warm-up voorbij was, vertrokken we weer naar de paddock om daar weer op zoek te gaan naar bereidwillige coureurs voor de broodnodige handtekeningen en fotomateriaal.
Dezelfde taferelen als op de zaterdagmiddag.
De heren Biaggi en Gibernau hadden nergens zin in en liepen de menigte straal voorbij.
 
 
Er waren gelukkig nog voldoende coureurs die wel interesse toonden.
Oa. Chris Vermeulen, Nicky Hayden, Toni Elias en Marco Melandri deelden handtekeningen uit en gingen gewillig op de foto, klasse !!
 
 
 
Zelfs de pitspoezen van het Camel-Honda team waren bereid om met ons op de foto te gaan.
 
 
Om twaalf uur (elf uur ned.tijd) startte de 125cc- wedstrijd, waarbij Thomas Lüthi het kampioenschap nog niet in z’n voordeel kon beslissen. Met een vijfde plaats kwam hij twee punten te kort om zich wereldkampioen te mogen noemen. Aan de andere kant is het natuurlijk wel leuk dat deze klasse pas in de laatste wedstrijd van het wereldkampioenschap beslist gaat worden. 
Kwart over één plaatselijke tijd vond de start van de 250cc- klasse plaats. Na een enerverende wedstrijd trok Stoner op z’n Aprillia aan het langste eind, gevolgd door wereldkampioen Pedrosa en daarachter teamgenoot Aoyama.
Om even voor drieen namen de heren van de Moto-Gp  hun startposities in, waarbij het opviel dat Valentino Rossi te ver naar achteren stond te wachten voor de start. Net op tijd had hij het in de gaten en reed snel naar de goede startpositie toe, overgeconcentreerd ? Het maakte allemaal niet zoveel uit, een matige start zorgde ervoor dat Rossi pas als zevende de eerste bocht in ging.
Melandri nam het voortouw, maar werd al snel afgelost door team-genoot Gibernau.
Maar als al zo vaak dit seizoen ging Gibernau in de vierde ronde de fout in waardoor Marco Melandri de koppositie in de schoot geworpen kreeg. Rossi reed een mooie inhaal race maar kon niet voorkomen dat Melandri zijn eerste Moto-Gp overwinning binnen haalde. Rossi werd op geringe afstand tweede en de steeds beter rijdende Nicky Hayden nam de derde plaats voor z’n rekening.
Opvallend was de elfde plaats van Chris op de Camel-honda, ruim voor de zeer tegenvallende Max Biaggi, die in de achterhoede rond hobbelde.
 
 
Na afloop van de race, onderweg naar de paddock, ging het hek naar de pitstraat open. Die kans lieten we ons niet ontnemen, en ongehinderd konden we de huldiging van de Moto-Gp in de pitstraat meemaken.
 
 
Na de huldiging liepen we via de pitstraat terug naar de pitbox van het molenaar Racing-team. Iedereen was al druk bezig om de motoren en benodigde spullen in te kratten.
Alle boxen stonden open en we konden nog een paar mooie plaatjes schieten. 
 
 
 
Na een pilsje op het voorterrein genuttigd te hebben, besluiten we rond vijf uur een taxi op te gaan zoeken. Dezelfde chauffeur stond ons al bij de hoofdingang op te wachten zodat we rond half zes weer naar het hotel vertrokken.
Nu in één keer via een drukke snelweg naar het juiste hotel gereden. Half zeven waren we op de plek van bestemming, en zochten onze kamers op om even op adem te komen. Half negen in het restaurant op de begane grond gegeten en daarna weer gezellig nagetafeld. Hier hoorde we voor het eerst dat Chris voor 99% volgend seizoen op een GSVR deel gaat nemen aan de Moto-Gp.
 
 
Rond elf uur zoeken we de kamers op en aangezien we om drie uur op moeten staan bereiden we ons voor op een korte nachtrust. Onder het genot van een biertje en een rood wijntje laten we gezamenlijk de dag nog eens passeren, wat een ervaringen zeg !! Dan toch maar proberen te slapen. 
Op maandagmorgen loopt de wekker om drie uur plaatselijke tijd af. Na de spullen gepakt te hebben checken we om half vier uit, en pakken een taxi naar het vliegveld, waar we om kwart over vier aankomen. Het inchecken duurt een half uur, waarna we door de douane gaan en een bakkie koffie gaan drinken.
 
 
Om kwart over vijf gaan we aan boord van het al gereed staande vliegtuig en maken ons op voor de terugvlucht. Tijdens de vlucht proberen we nog wat bij te slapen, maar dat lukt niet echt. Na een voorspoedige vlucht maken we om kwart over acht (Nederlandse tijd) weer kontakt met de Hollandse grond. Twee dagen eerder stonden we hier ook, maar de tijd is omgevlogen. We nemen afscheid van onze vrouwelijke begeleiders en proberen tijdens regenachtig weer en een vast-staande A2 Culemborg te bereiken. 
 
Hierbij willen wij nogmaals Arie Molenaar Motors hartelijk bedanken dat we van deze mogelijkheid gebruik konden en mochten maken.
Speciale dank aan Wilma en Hannie, die alles in het werk hebben gesteld om deze twee dagen onvergetelijk te maken. 
 
Erwin Broekhuysen (Ernie) & Gerrit Cnossen (Paparossi)
 
 
<<< Terug
 
Like us on facebook
  • Motor Oost
  • Overkamp
  • Steakhouse Cunera
  • Rens de Jonge Installaties
  • MLMparts
  • Erik Nibbelink
  • Superpole
  • Gerrit Cnossen
  • Ten Kate Racing
  • Apart Vivaldi
  • Putoline
  • Rad
  • Ten Kate Webshop
  • Verschoor Metaal Techniek BV Culemborg
  • Motor Hotel Amtunnel
  • Bor Motorparts
  • Ten kate
  • DoubleTronics